สวัสดีทุกคนที่หลงเข้ามายังบล๊อกนี้นะค่ะ
ขอแนะนำตัวก่อนว่า....
ดิฉัน หรือเรา หรือเค้า หรือฉันนี่ล่ะ เป็นเพียงผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งในสังคมไทย
เป็นคนตัวเล็ก ซึ่งในที่นี้หมายถึงว่า ไม่ได้คนมีอำนาจที่สามารถเบ่งกับใครได้ คนหนึ่งเท่านั้น
สาเหตุที่ฉันสร้างบล๊อกนี้ขึ้นมานั่นเป็นเพราะว่า....
บางครั้งฉันมีความคิด ฉันมีมุมมองในส่วนของฉัน
และฉันต้องการแค่ที่ระบาย หรือต้องการพื้นที่ในปลดปล่อยความคิด หรือมุมมองของฉัน
"มองมอง..'ฉัน'..."
ชื่อบล๊อกของฉันที่ไม่ได้มีความหมายอะไรซับซ้อน
เพราะมันมีความหมายในตัวเองว่า เรื่องทุกอย่างที่ถูกพิมพ์ลงบล๊อกแห่งนี้
มันมาจากความคิด และมุมมองของฉันเอง
ฉันแค่ต้องการอยากแบ่งปันความคิดและมุมมองของฉันแค่นั้น
และฉันก็ไม่ได้ต้องการให้ใครมาเห็นด้วย หรือมาบอกว่าความคิดของฉันถูกต้อง
เพราะบางครั้งเองฉันก็ยังสับสนและไม่มั่นใจในความคิดหรือมุมมองของฉันเหมือนกัน
สิ่งที่ฉันจะถ่ายทอดลงยังบล๊อกแห่งนี้
มันก็แค่สิ่งที่ฉันเจอมา พบมา หรือรู้มา
ไม่ว่าจะมาจากประสบการณ์โดยตรง การดูหรือรับรู้ผ่านช่องทางการสื่อสารต่างๆ
เรื่องราวในนี้มันจะครอบคลุมแทบทั้งหมดที่เกิดขึ้นบนโลกแห่งนี้
ทั้งเรื่องราวชีวิต ความรัก ครอบครัว สังคม เศรษฐกิจ การเมือง และอะไรอีกมากมาย
ฉันเพียงแค่หวังว่า หากท่านผู้ใดหลงเข้ามาบล๊อกของฉัน
และได้อ่านในสิ่งที่ฉันคิดหรือฉันมอง
และเมื่ออ่านจบ อย่างน้อยก็อาจจะพอได้ประโยชน์ไปบ้างแม้จะเล็กน้อยก็ตามที
และในบางเรื่องที่ถ้าอ่านแล้วมีความคิดเห็นแย้ง หรือมีมุมมองที่ต่างกันออกไป
ฉันเองก็พร้อมที่จะรับรู้ พร้อมที่จะอ่านในสิ่งที่ท่านต้องการบอก
ฉันขออย่างเดียว ขอแค่แสดงออกด้วยความสุภาพและด้วยเหตุผล อาจจะมีอารมณ์บ้างก็ได้ แต่ขอให้ควบคุมมันให้เหมาะสมก็พอ
เพราะฉันถือว่า บล๊อกนี้เป็นบล๊อกของฉัน
ถือเป็นพื้นที่ส่วนตัวของฉัน ที่ฉันยอมให้คนอื่นได้เข้ามารับรู้ด้วย
และขออภัยไว้ล่วงหน้า หากความคิดและมุมมองของฉันจะไปขัดแย้ง หรือไปทำร้าย ทำลายจิตใจและความรู้สึกของใครเข้า
ฉันเองก็เป็นคนเคารพสิทธิของผู้อื่นพอสมควร
และฉันหวังว่าฉันเองก็จะได้รับการเคารพสิทธิส่วนตัวของฉันด้วยเช่นกัน
"คิดต่างได้ แต่อย่าแตกแยก"
สังคมประชาธิปไตยในความคิดของฉัน ก็คือการที่ทุกคนในสังคมย่อมมีอิสระเสรีภาพในการแสดงออกตามกฎหมายและตามจิตสำนึกของแต่ละบุคคล ขอเพียงแค่ไม่ก้าวก่ายซึ่งกันและกันจนน่าเกลียด
เอาง่ายๆ แชร์ได้ เห็นต่างได้ แต่ต้องไม่ชวนทะเลาะแบบขาดสติและไร้เหตุผล
เคารพซึ่งกันและกัน เพียงแค่นี้สังคมที่เน่าเฟะอยู่ทุกวันนี้ก็คงจะดีขึ้นเป็นลำดับ
เริ่มแรกก็ยาวขนาดนี้แล้ว...บอกตรงๆว่าพอได้พิมพ์แล้วมันหยุดไม่ได้
ความคิดมันไหลออกมาเรื่อยๆ แต่ตอนนี้คงต้องหยุดก่อน
เพราะเดี๋ยวมันจะยาวไปมากกว่านี้
ขอบคุณทุกท่านที่หลงเข้ามาบล๊อกนี้
ฉันเองจะพยายามแบ่งปันความคิดหรือมุมมองของตัวเองด้วยสติและเหตุผลให้มากที่สุดเท่าที่ผู้หญิงอายุ 24 ย่าง 25 จะทำได้
หากบางบทความมันจะเปี่ยมไปด้วยอารมณ์ ฉันเองก็ต้องขออภัยล่วงหน้า
ฉันจะพยายามระวังให้มากที่สุด
"คนไทย...ต้องรักกัน"
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น